1982: Nuth en niet Hulsberg

Na decennia lange discussies en plannenmakerij vindt op 1 januari 1982 een grootschalige gemeentelijke herindeling in Zuid Limburg plaats. Arensgenhout wordt bij Nuth gevoegd. Hoewel nog steeds wordt gesproken over Arensgenhout-Hulsberg is dit niet juist. Correct is:  Arensgenhout-Nuth. Het Heierveld (Hoeve Heihof) wordt bij deze herindeling aan het grondgebied van Valkenburg toegevoegd. Twee maanden voor de officiele datum van deze gemeentelijke herindeling vindt er een eerste grenscorrectie plaats aan de rand van Arensgenhout. De woningen op de hoek Ravensbos-Diepestraat gaan over naar de gemeente Nuth. Camping De Bron  wordt volledig Valkenburg. De grens tussen Arensgenhout en Valkenburg wordt het midden van de wegen Ravensbos/Sittarderweg en de overgang van de Kampstraat naar de Stoepertweg ter hoogte van de kruising met de onverharde Kleingenhouterweg. Dit blijkt echter niet werkbaar en er volgt een nieuwe grenscorrectie waarbij de wegen Sittarderweg/Ravensbos volledig overgaan in handen van de gemeente Valkenburg en een deel van de Stoepertweg vanaf de Kampstraat tot aan de splitsing met de Sittarderweg (bij Camping De Bron) wordt Nuth. De benaming Kleingenhout verdwijnt. Het duurt tot eind jaren tachtig begin jaren negentig voordat Kleingenhout weer erkend wordt als een kleine zelfstandige kern en een eigen plaatsnaambord krijgt.

De annexatie van een gedeelte van Hulsberg door Valkenburg maakte in 1921 deel uit van een plan tot herindeling van de Oostelijke Mijnstreek (Parkstad). In dit plan was Valkenburg een vreemde eend in de bijt omdat deze gemeente nooit deel heeft uitgemaakt van de Oostelijke Mijnstreek maar steeds een belangrijke toeristische functie heeft gehad in het Mergelland (Heuvelland). Men hoopte wellicht op wat meer succes omdat het plan voor gebiedsvergroting van Valkenburg nu deel zou uitmaken van een groter geheel. Maar dit annexatieplan stond niet lang op de politieke agenda. Het plan belandde in de prullenmand bij al die andere herindelingsplannen die het nooit haalden. Het duurde tot eind jaren dertig van de vorige eeuw voordat er voor Valkenburg eindelijk een plan kwam waarbij men kon rekenen op een breed draagvlak. Het plan leidde er na heel wat verzet uiteindelijk toe dat een deel van Hulsberg op 1 oktober 1940 officieel geannexeerd werd door Valkenburg. Op deze site wordt apart aandacht besteed aan de annexatieplannen van Valkenburg.

De inkt voor het besluit een deel van Hulsberg bij Valkenburg te voegen was nog nauwelijks opgedroogd toen in december 1940 zich een nieuwe grootschalige gemeentelijke herindeling aankondigde. De samenvoeging van gemeenten in Midden-, Oost- en Zuid  Limburg. In dit plan was het de bedoeling om Klimmen, Hulsberg en Wijnandsrade samen te voegen tot een gemeente.

 

 

 

 

 

Burgemeester Kerckhoffs was op dat moment burgemeester in zowel Hulsberg als Klimmen. Maar het bleef bij een aanzet en wat discussies. Op 17 december 1965 hield minister van Economische Zaken Joop De Uyl in de Stadsschouwburg van Heerlen een historische toespraak die diende als basis voor de Eerste Mijnnota  en waarin werd gesteld dat men samenvoegingen van gemeenten  wenselijk acht. Dit leidde in 1966 tot een plan waarbij Hulsberg zou opgaan in Valkenburg  samen met Berg en Terblijt, Schimmert en Klimmen.  In  1968 presenteerde Gedeputeerde Staten van Limburg  wederom een plan dat voor Hulsberg geen wijziging inhield ten opzichte van het plan uit 1966. Vervolgens werd het even stil tot 1977. In dat jaar worden de plannen van 1968 weer uit de ijskast gehaald. Om een samenvoeging met Valkenburg te voorkomen overweegt Hulsberg in 1970 zelfs om een samenvoegingsprocedure aanhangig temaken los van het grote herindelingsplan. Hierbij wordt gedacht aan een samenvoeging van Hulsberg, Klimmen en Schimmert. Maar het blijft bij een overweging. In mei 1977 komt een herziening van de plannen:  Hulsberg nu samen met Schimmert, Wijnandsrade en Nuth. Klimmen wil men op dat moment  samenvoegen met Valkenburg. Men laat ook het plan varen voor een DSM gemeente.  Maar ook hier gaan de handen niet op elkaar. Hulsberg wil actie gaan voeren. Op 27 september 1977 werd Hulsberg in Maastricht gehoord. Een reclamevliegtuigje met sleep,  waarop de tekst: ‘Hulsberg zelfstandig’ stond,  cirkelde op het moment van de hoorzitting rond het Gouvernement. Bang dat de argumenten niet zouden worden gehoord stuurt Hulsberg vervolgens nog een motie naar minister Hans Wiegel van Binnenlandse Zaken.  In maart 1979 komt minister Wiegel met zijn definitieve plan tot samenvoeging van Hulsberg met Schimmert, Wijnandsrade, Nuth en Vaesrade. Hier op volgend wordt nog (vrij laat) een Hulsbergse actiegroep Behoud Zelfstandigheid opgericht. Zij houden nog een handtekeningenactie en laten hun stem horen tijdens een hoortzitting van een afvaardiging van de Tweede Kamer in Geleen. De lokale politieke partijen uit de nieuw te vormen gemeente Nuth zijn dan al drukdoende om samenwerking te zoeken om goed beslagen ten ijs te kunnen komen bij de vervroegde verkiezingen. Op 21 mei 1981 valt het besluit dat vier dagen later koninklijk wordt bekrachtigd. Op 1 januari 1982 is het niet langer Arensgenhout-Hulsberg maar Arensgenhout – Nuth.